سلام به تو که تازه اومدی تو نگاه خاطرم
خاطرخواتم اما رودرواسی دارم
با چشات که مهربونن _ چشات حرفمو می دونن
یه حس قشنگی دارم بین گفتن و نگفتن
با یه ترس خیلی گنده ؛ نه رو از لبات شنفتن
ترجیح قلب من اینه : حال کنم با حس نابم
حس کنم که تو رو دارم لااقل شبا تو خوابم
اگه چشمات منو می خواد پشت پلکات نمی مونم
منو راه می دی به دنیات که فقط با تو بمونم
بچه ی حسرت به دل
خونه ای از جنس گِل
حاصل هوی و هوس
شهوت بی فکر دل
حاصل خوشمزگهی جنس نرم
حاصل وابستگی جنس نر
منشعب از اشتیاق حفظ نسل
منقطع از انشقاق بین نسل
حاصلی مثل همه از عاشقی
بی خیالی.نوجوانی یا جوانی . عاشقی
حاصل سلطه ی چشم بر دل برفهم عقل
حاصل عاشقی و عاشقی و عاشقی
یه روز از همین روزا دلمو دار می زنم
تو می دونی که چرا مرگشو جار می زنم
تو می دونی که چیه علت مرگ دلم
علت تو ، علت ترک دلم
دل من خواستنیاش زیادیه
معنی دوستی واسش خیالیه
آخه این چه کاریه ....!!
چشمای خیسم به کجا خیره اید؟
توی خیالم چه ها چیده اید؟
چشمای رسوای دل تنهای من
کاش نمی اومد پی تون پای من
کاشکی میشد شماها رو نداشتم
کاشکی اسیرتون نبود این دلم
کاش نمی دیدید،هر کیو رنگی رنگی
کاشکی دل نمی دادید به قشنگی
این صورتا خشگلن با ژست لبخند
پشت نقاب سیاه و زهرو تلخند
زندگی می شوره رنگا رو یواشی
رو صورتا می مونه تنها یه سیاهی
نقابی که عاریه بود می پره
عمر منه که عبس داره می گذره
حالا دیگه دیره که عاقل بشی
مجبوری همبند حقایق بشی
موندی تنها سر یک دوراهی
با عمری که تلف شد اشتباهی
شاید دیوانه ها سر خوشترن اما به دیوانگی رسیدن تاوان سختی می خواهد....
هیچ کس آن قدر فقیر نیست که نتواند لبخندی به کسی ببخشد
و
هیچ کس آن قدر ثروت مند نیست که به لبخندی نیاز نداشته باشد.
پیشم بمان
وگرنه جدا می شود زمن
این رنج و زحمت و این آرزوی سخت !
پیشم بمان
و گرنه فراموش می کنم
گلواژه های خنده و سبزینه های بخت !
ترکم مکن
وگرنه ز ره می رسد بهار
در اوج انتظار !
ترکم مکن
وگرنه به گوشم نمی رسد
آوای بوم . زین روزگار شوم !
با من بمان
که گل دهد کینه و غرور تا روزگار دور
با من بمان
که مهر و صداقت رود به گِل ! ای تُف به دل
زین جا مرو
که با تو تهی می شوم ز خویش !
زین جا مرو
که با تو . تو پر می شوی ز من !
ای عکس آن چه نمایانده ای به من
ای واژگونه و برعکس هر چه عکس
آن گونه گفتمت و نفهمیدی ای دریغ
وارونه گفتمت که بگریی بسان میغ
---------------------
شاعر : مرتضی نصیری (مجنون) شاعر معاصر هرمزگانی
