به نام خدا

 

دل کوچک م ورشیدن از غم               که بی چه تمومی اینی رنج آدم؟

که بی چه حال ما جن نابو یعنی مناوا؟

که بی چه زندگی ناکن وا مدارا؟

که بی چه چش دنبال لو سرخن؟

به چه دل تو دس چش اسوختن؟

دل کوچک م پربودن از شک                اگه ای راه راستن اوشو به چه رفتن همه چپ؟

مارک آدم بودن ما پولن یا مرفت؟      

خوراک فکر روشن دودن یا ترفند؟

یا شربت دوای ترکن یا مرگن؟

مگه بالای خط هم پر دردن

دل کوچک م ورشیدن از غم              که آدم بی چه دور بودن ازآدم؟

که آدم به چه یادی ره بی خاتم؟

که آدم چه اکن وا ای ماتم؟