دریایی که برای ما مصیبت شد

دریا ، دریای بی پایان ، آبی ولی سبزی

در اوج زخم هایت هر روز می رقصی

تنها تر از ربی گرماتو گم کردی

آبی ولی سبزی از درد می رقصی

خاکت شده تیره ، هر روز یکی میره

زخم زبون دوست رو زخمات نمک میشه

دلفینات کو ؟ کو ماهی هامور

عروساتو کی برد

سهم قبیله منو از روزی تو کی خورد

/ 2 نظر / 12 بازدید
بامدادخمار

شکست بخشی از زندگیست ؛ اگر شکست نخورید نمی آموزید و اگر نیاموزید هرگز تغییر نخواهید کرد ... سلام ...مرد ...دریا....

نگار

سلام.........زیبا مینویسی درد را.ممنونم[گل][لبخند]